[시조] 한우 – 《어이 얼어 잘이》

HanuSijo

•••

Dlaczego muszę zamarznąć?

Dlaczego, aby zasnąć, muszę zamarznąć? W czym lepsze są sny o chłodzie?
Nie posiadając poduszki z wyhaftowanymi *kaczkami mandarynkami ani jedwabnej kołdry o odcieniu jadeitu, czy skazana jestem na zatopienie się w mroźnym śnie?
Dziś pragniesz zasmakować zimnego deszczu, być może rozpłyniesz się pod wpływem ciepłej odwilży.

•••

%ED%99%A9%EC%A7%84%EC%9D%B4%EC%98%81%ED%99%94

Losy powyższego poematu powiązane są z postacią pewnego koreańskiego poety nazywającego się Im Che. Ponoć ów Pan cieszył się dużym powodzeniem wśród Pań i oznajmił, że wyzwał kisaeng o imieniu Hanu (dosłownie „Zimny deszcz”) na poetycki pojedynek poematem:

Północne niebo było przejrzyste, więc wyruszyłem na wyprawę bez obaw o złą pogodę.
Śnieg spoczął na grzbietach gór, zimny deszcz przebiegł pośród pól.
Dziś spotkałem Zimny Deszcz, więc tej nocy zamarznę w jego objęciach.

Kisaeng Hanu rzekomo stawiła czoła wyzwaniu i odpowiedziała poematem zatytułowanym „Dlaczego muszę zamarznąć”. Istnieją pogłoski, że wymiana zdań nastąpiła od razu – Im Che wyrecytował swój wiersz, po czym Hanu zareagowała i wyśpiewała dźwięczną ripostę. Jednakże, szczegóły spotkania nie są znane.

Obydwa poematy są niezwykle metaforyczne, czytając je nie dostrzeżemy od razu przekazu, jakie skrywają. Tematyka wierszy jest doskonale zaszyfrowana, ale za razem łatwa do odgadnięcia. Osobiście dostrzegam słowne przekomarzanie się i lawirowanie wokół czynności po części erotycznych, z wyłączeniem relacji typowo małżeńskich, a również ciepłej uczuciowości. Pokrótce, może odnosić się do stanu społecznego jakie piastowały kisaeng w koreańskim narodzie, które chciałby wykorzystać Im Che – być może Hanu nie chciała mu ulec? O niej samej niewiele wiadomo, ale Im Che żył w latach 1549~1587, czyli Hanu prawdopodobnie egzystowała w XVI wieku, w państwie Joseon. Śmiem twierdzić, że była kobietą o silnym charakterze, która umiejętnie wplatała myśli w poematy.

•••

*Kaczki mandarynki są w Korei jednym z symboli nawiązującym do małżeństwa. „Ślubne kaczki” [원앙세트], zazwyczaj wyrzeźbione z drewna, używane są podczas ceremonii zaślubin, a także ofiarowywane jako prezent. Wybór padł akurat na nie, gdyż mandarynki wiążą się w pary na całe życie, ucieleśniają wierność. Także, po zawarciu związku małżeńskiego, para kaczek zajmuje ważne miejsce w domowym zaciszu. Gdy są ustawione do siebie dziobami, oznacza to, że młoda para żyje ze sobą w zgodzie, jest szczęśliwa. Jeśli jednak zwrócone są do siebie ogonami, fakt niesie symbol lekkich zatargów, kłótni.

Niegdyś mężczyzna, który chciał poślubić wybrankę życia, przynosił parę kaczek lub gęsi do domu przyszłej panny młodej. „Ślubne kaczki” symbolizują spokój/równowagę, dużo dzieci, zero rozwodów. Przekazywane są z pokolenia na pokolenie.

©
polskie tłumaczenie: Karolina.L
pomocnicze: “Songs of the Kisaeng” Constantine Contogenis i Wolhee Choe + słownik naver + „The book of Korean Sijo”
grafika: blog.daum.net (urywek z filmu „Hwang Jini) + sopum2.com
Reklamy
Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

  • 한•문•시

    LogoHanMunSinew

    Zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie zezwalam na kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie zdjęć i tekstów bez mojego przyzwolenia.

    Dziękuję

  • Wizyt

    • 42,004
  • Archiwum

  • %d blogerów lubi to: